ن والقلم و ما یسطرون

#به_قلم_خودم چشمانت را ببند، هیاهوی زمین و زمان را میشنوی؟ هر صدا تو را به کدامین عالَم می برد؟ در عرش قدم می نهی و به آسمان میروی یا به زیر می آیی و در فرش به زمین میخوری؟ صدای پرندگان را گوش کن، هر یک سرودی از زندگی برایت می سرایند! صدای باد را گوش… بیشتر »

‌#به_قلم_خودم روزهاازپی هم میروند،ثانیه هاازیکدیگرسبقت میگیرندولحظه ها درگذرند.زمان چونان اسبی دوان درحرکت است وعمر،چون آب رودخانه ای روان میگذرد.واین منم که ثانیه هاولحظه هایم در گذرزمان ازپی هم شتابان میگذرند.سالهای سال است اینگونه زیسته… بیشتر »

#به_قلم_خودم گاهی وقتها بی هیچ بهانه ای دلت می گیرد. انگار که غم عالم را به دلت ریخته اند. بغض به گلویت چنگ میزند و چشمانت از اشک پر می شود. این لحظه، بیش از هر لحظه ی دیگری دلت تو را به جایی فرا می خواند. انگار کسی صدایت می زند، کسی منتظر آمدن توست،… بیشتر »